افزايش روز افزون فاصله بخشهاي اقتصادي با دانشگاهها و موسسات تحقيقاتي موجب پيدايش سازمانهاي جديدي در چند دهه اخير با هدف كاهش اين فاصله و عينيت بخشيدن به نتايج تحقيقات در جامعه گشته است . موفقيت اين سازمانها ، كه در بسياري كشورها نقش اساسي در رشد و توسعه علمي ـ قتصادي داشته ، موجب تكثير سريع اين الگو دركشورهاي مختلف شده است . هسته اصلي فلسفه ايجاد پاركهاي تحقيقاتي در كشورهاي مختلف تا حدود زيادي به يكديگر شباهت دارد. اركان اصلي اين فلسفه بقرارزير است:

• فراهم كردن بسترهاي فيزيكي و عيني مورد نياز براي پرورش و شكوفايي خلاقيت پژوهشگران و نوآوران از طريق ايجاد فضاهاي مطلوب

• صرفه‌جويي اجتماعي در وقت و هزينه‌هاي ارتباطي از طريق گرد هم آوردن مجموعه عناصر، نهادها، شركتها، سازمانها و حتي افراد منفردي كه در امر خلق، پرورش، توليدي كردن و ارتقاي كيفيت يك يا چند فناوري تعريف‌شده و موردنياز جدي جامعه فعالند.

• تسهيل ارتباطات رو در رو و نزديكي همه عناصري كه در گردونه تحقيق و توسعه و توليد به كسب و كار اشتغال دارند.

• برگزاري سمينارها ، كنفرانس‌ها و نشست‌هاي مختلف تخصصي و آموزشي جهت بسط علمي و توسعه فناوري

• صرفه‌جويي اقتصادي در سرمايه‌گذاريهاي زيربنايي، استفاده مشترك از امكانات و تسهيلات زيربنايي نظير تأسيسات شهري، تجهيزات گرانقيمت آزمايشگاهي، بانكهاي اطلاعاتي و ...

• استفاده بهينه از سرمايه‌هاي مالي خرد كمپانيهاي خصوصي كوچك و ظرفيتهاي علمي  تخصصي آنها و از ميان برداشتن موانع توسعه اين كمپانيها از طريق تأمين فضا و امكانات زيربنايي با هزينه كم و تشويق آنها به فعاليت در زمينه‌هاي تكنولوژيك موردنياز جامعه.

• فراهم شدن زمينه اجرايي طرحهاي تحقيقاتي ميان‌رشته‌اي

• ايجاد محيطهايي با روابط و خصوصيات فرهنگي ممتاز

• سهولت در مديريت و برنامه‌ريزي، تجمع مراكز تحقيقاتي در يك مكان، امكان برنامه‌ريزي دقيق‌تر، كنترل بهتر بر تخصيص بودجه‌هاي تحقيقاتي و ارزيابي مؤسسات پژوهشي را فراهم مي‌آورد.